| تبليغات | X |
يه دختر كوري تو اين دنياي نامرد زندگي ميكرد .اين دختره يه عشقی داشت كه عاشقه اون بود.دختره هميشه مي گفت اگه من چشمامو داشتم و بينا بودم هميشه با اون مي موندم يه روز يكي پيدا شد كه به اون دختر چشماشو بده. وقتي كه دختره بينا شد ديد كه عشقش چشمانش كوره. بهش گفت من ديگه تو رو نمي خوام برو. پسره با ناراحتي رفت و يه لبخند تلخ بهش زد و گفت :مراقب چشماي من باش
سلام بر اشک سلام بر صدای ساز خسته چه خبر؟ من که شب و ازم گرفتند و نذاشتند برتو بارانی بشوم...دلم واسه اون گریه ها و اشک های سحری بدجور تنگ شده...خیال نکن فراموشت کردم اما تو خودم ریختم که یه شب مثل امشب بهت هدیه کنم.آخ که نمیدونی تو چه بهتی گیر کردم...غزلهای اشکنامه ایی بر صورتم نقش تنهایی شدن را می خواند و چه آرام به این ساز غزل گوش می دهم و در جریان یک بغض آرام آرام گریستن را به چشمانم عادت می دهم...یکی به من بگه کی قراره به جز خدا که اونم تنهاست لحظه های تنهایی منو با خودش داشته باشه...این روزها بدجوری به فکر تابوت عشق هستم که مرا با خود خواهد برد به اعماق آرزوهایم، همونجایی که هرلحظه دلم واسش بیشتر دلتنگ میشه و دارم واسه دیدن اون لحظه ثانیه شماری می کنم...با هرکه از دل هم صحبت شدم گله از تنهایی داشت...خدا جونم تو از کی گله داری... میدونم بارون هم از غصه ی ابرانه ی آسمانت بود اما اشک های من رمقش از باران تو بیشتر بود، چون باران تو بر زمین مرهم زمین شد اما اشک های من بر دستان خسته ام ریخت که دستانمن در آن لحظه بر سوی تو دراز بود...باز خدایا اشک هایم را ریا نکن تا دلم قشنگ قشنگ بارون شدن و بفهمه. بارون امشب دلمو دریای خودت کن و بگذار از اشک ببارم
ديگه چطور حاليت كنم دوست دارم
بگیر از من تو این دل یادگاری که تنها لایق این دل تو بودی هزاران خواستند این دل بگیرند ندادم چون عزیز دل تو بودی...
در پلکهای چشمانت لانه کردم ، پلک نزن خانه خرابم می کنی !!
عشق با روح شقایق زیباست ، عشق با حسرت عاشق زیباست ، عشق با نبض دقایق زیباست ، عشق در حسرت دیدار تو زیباست ؛ به امید دیدار
بهت نگفتم تا حالا اینکه چقدر دوست دارم
اما حالا بهت میگم بی تو دارم کم میارم
بهت نگفتم تا حالا که بد جوری عاشقتم
بهت نگفتم تا حالا اما حالابهت میگم
داری کجا ها میکشی باز این دل دربه درو
قشنگ مهربون من اینجوری از پیشم نرو
بهت نگفتم تا حالا اینکه چقدر دوست دارم
اینکه چقدر آرزمه پیش چشات کم نیارم ...
دلم میخواد باور کنی از ته دل میخوام تورو
وقتی میگم بمون بمون وقتی میگم نرو نرو
بری هزار سالم بشه چشم انتظارت میمونم
بازم برای دل تو ترانه هامو میخونم
خودت میدونی که تورو از دل و از جون میخوامت
لیلی عشق من شدی من مث مجنون میخوامت
من که می دانم شبی عمرم به پایان می رسد
نوبت خاموشیم بس سهل و آسان می رسد
من که می دانم تا سرگرم بزم و مستی ام
مرگ ویرانگر چه بی رحم و شتابان می رسد
من که می دانم به دنیا اعتباری نیست
بین مرگ و آدمی قول و قراری نیست
من که می دانم اجل نا خوانده و بیدادگر
سرزده می آید و راه فراری نیست
پس چرا عاشق نباشم؟
سلام
امروز من عشقم و دیدم. از اون دفعه که دیدمت خیلی لاغرتر شدی. چه خبره و با خودت داری چیکار میکنی. میخوای من و بکشی؟
اره می دونم گفتن عشق اما نگفتن دوری اونم به چه اندازه ای .از دل تو تا دل من.
ماه رمضان هم اومد و قراره عشق بازی کنیم.
حداقل یه ماه از هم دوریم. به خودم گفته بودم نزارم که هیچ وقت بهت سخت بگذره اما مثل اینکه یکی باید کمک کنه تا به من سخت نگذره.اینه رسمش...
اون دستای نازت رو وقتی تو دستم میذاری تازه یادم میاد که تنها نیستم و یکی دیگه هم با منه تا اخر خط.
اینقدر من و اذیت نکن. عکس 2-3 ماه پیشت رو دیدی.
خودم و نمی بخشم با این کارات
نمیدونم کی می تونم بیام ببینمت و دستاتو بگیرم.نمیدونم اصلا تا اون موقع زندهام یا...
الان که ماه رمضونه و دانشگاه شروع میشه و کی خدا میدونه.
خیلی خسته ام خیلی بیشتر از اونی که فکر کنی.جسم و روح و کلا وجودم.
بچه که بودم تا ده میشمردم فکر می کردم آخر همه چیز ده هست ! حالا نمی دونم آخر دوست داشتن چنده؟ ولی می خوام بگم دوستت دارم اندازه ده تای بچگیام !!
آه ترسم شبی طوفان شود ساحل امید من ویران شود گر زدریا قطره ای هم کم شود مرغ طوفان سینه اش پرغم شود ای دلت دریای پاک و روشنم مرغ بوطیمار این دریا منم
من از بی تو بودن , به یاد تو زیستن و تنها از خاطرات گذشته تغذیه کردن, می ترسم.
ای بهار زندگی ام
اکنون که قلبم مالا مال از غم زندگیست
اکنون که باهایم توان راه رفتن ندارد
با من بمان
باز هم به من ببخش احساس دوست داشتن جاودانه را
باز هم آغوش گرمت را به سویم بگشا
باز هم شانه هایت را مرحمی برایم قرار بده
بگزار در آغوشت آرامش را به دست آورم
بدان که قلب من هم شکسته
بدان که روحم از همه دردها خسته شده
این را بدان که با تو غم برای همیشه من را ترک خواهد کرد.
من به امید دیدار تو زنده ام
من به امید دیدار تو زنده ام
من به امید دیدار تو زنده ام
من به امید دیدار تو زنده ام
آه
شراب ناب ده ساله می شود ،نه ساعتی برای بازگشت
و نه ساعتی که دستهایت را به من بازگرداند.
بگو شازده کوچولوی رویاهای من چه شد؟
میعادگاه عشقمان چرا اینچنین غریب بر جای ماند؟
همیشه تو شازده کوچولوی عاشق بودی و من گل سرخی که اهلی کردن را ندانست و هیچوقت
اشکهایش کفاف درد دلهایش را نداد .
به همین هم قانع بودم
مهم تو بودی که شازده کوچولوی من باقی مانده بودی .
اما . . .
بگو سبزترین چشم زمینم را چه شد ؟
باد ترا به کدام سیاره برد؟
به سیاره ای که به گلخانه ای رسیدی که هزاران گل سرخ یکجا به خانه ی قلبت سرک می کشیدند
تا رد پایی از گلی در سیاره ای دیگر در آن بیابندو ریشه ی بی جانش را با تیشه ی نفرت از جای درآورند.
گفتم
همیشه نیمکتی است در سکوت عارفانه ی یک باغ که بارها حسرت دیدار ترا
با غرور سوخته ی من پیوند می دهد.
نگفتم
نگفتم
باغ بی تو می میرد؟
آه
آخرش هم دل دیوانه نفهمید چه شد یک شبه یک شبه دیوانه ی چشمان تو شد
فریاد کردم
قسم به دوبیشه نخل روی ماهت نازنینم اینبار آمده ام تا برای سادگیهایت بمیرم.
اما . . .
بگو کجای این سالهای خاکستری چشمانم را به خاک سپردی ؟
جذبه ی نخستین نگاه در کدام دیار زنده به گور شد؟
آه
بی تو مرده ام می دانی؟
هجران تو گل سرخت را نکشت
از شکست تو شکستم.
گفتم مرا تمام کن
وگرنه تمام خواهم شد .
آّه
چه تلخ تمام شدم.
گفتم آغوشت را از من دزدیده اند
اما من از کنار گونه هایم دورت نکرده ام .
گفتم
به حوالی پر آب چهره ام
گذری کن
ببین
موسیقی تنهایی را
عبور جویها
در طبیعت من تکرار می کنند.
این است تاوان ندانستنم.
من خاطره ای کهنه پس این سالها نبودم.
که میدانی عشق رنگ نمی بازد .
گفتم شازده کوچولوی عاشقم می داند
که عشق شراب را می ماند.
هر چه کهنه تر سکر آور تر.
اما . . .
آه
گفتم لعنت به من
که دستهایت برای هیچ گلی تجیر نساخته و باغبان غنچه ی دیگری نبوده .
افسوس . . .
بگذریم
دلتنگی را پایانی نیست.
و تنها یک حرف اول و آخر قصه ی ماست.
دوستت دارم
یگانه ترین یارم
بیا به رویای جنگل برویم
تو
من
باران
بوسه
رویای جنگل.
لحظه ی دیدار نزدیک است
باز من دیوانه ام مستم
باز می لرزد ، دلم دستم
باز گویی در جهان دیگری هستم
های ! نخراشی به غفلت گونه ام را تیغ
های ! نپریشی صفای زلفکم را ، دست
و آبرویم را نریزی ، دل !
-ای نخورده مست-
لحظه ی دیدار نزدیک است
بگذار که در حسرت ديدار بميرم
در حسرت ديدار تو بگذار بميرم
دشوار بود مردن و روي تو نديدن
بگذار به دلخواه تو دشوار بميرم
بگذار که چون ناله مرغان شباهنگ
در وحشت و اندوه شب تار بميرم
بگذار که چون شمع کنم پيکر خود آب
در بستر اشک افتم و ناچار بميرم
بگذار چو خورشيد گدازنده مسفام
در دامن شب با تن تبدار بميرم
بگذار شوم سايه ايوان بلندت
سويت خزم و گوشه ديوار بميرم
ميميرم از اين درد که جان دگرم نيست
تا از غم عشق تو دگر بار بميرم
تا بوده ام اي دوست وفادار تو بودم
بگذار بدانگونه وفادار بميرم
سيمين بهبهانی
دوباره باز آغاز بی پایان گریه های من شروع می شود
و دوباره باید رویای شکفتن با تو را از یاد ببرم
دوباره باید آرام و بی صدا در ظلمت شب
از غم هجرانت گریه کنم تا تمام ستارگان و کهکشانها
صداقت کلامم را با گریه هایم باور کنند
به راستی که چه کسی آواز جدایی را سر داد
و من را از تو جدا کرد
لعنت بر تو ای روزگار بی وفا که ناقوس جدایی را
تو به صدا در آوردی و آهنگ جدایی را نواختی
حالا چگونه این دل من با این فریاد دل خراش جدایی کنار برود
احساس می کنم که از جدایی نفرت دارم
ولی عزیزم تو را هرگز فراموش نمی کنم
اگر چه جدایی بین ما می افتد
درکنار تو بودن
با تو از عاشقی خوندن
مثل بیداری تو خوابه
تو را داشتن،تو را دیدن
بی هدف نفس کشیدن
مثل تشنگی آبه
پیش چشمای تو مردن
سر به راه تو سپردن
مثل روشناییه توسایه
اگه لحظه ای می گفتی
پیش من تو می مونی
دیگه خاموش نمی موندم
اگه عاشقم می موندی
مثل فانوس نمی سوختم
تو صبحی............................................................................................ تو سپیدی
تو آبی مثل دریا....................................................................... تو سبزی مثل صحرا
تو گرمی مثل خورشید ............................................................... تو خوبی، مثل خوابی
مثل چشمه آبی
تو کوهی،تکیه گاهی .................................................................تو آفتابی ، تو نوری
تو مهتابی، تو ماهی ..................................................................... تو پاکی مثل رودی
تو نازی ، تو نیازی ....................................................................... تو مثل نغمه سازی
تو درمونی شفایی ....................................................................... مثل اشکی ، زلالی
تو بارونی ، بهاری
تو مثل پر پروانه هایی ............................................................. تو مثل لرزش قلب عاشقایی
تو شادیه قشنگ بچه هایی ........................................................ تو احساس لطیف مادرایی
تو آرومی ، صفایی .......................................................................تو پر مهر و وفایی
برای من طلوعی .......................................................................... عزیزی مثل جونی
تو رگهام مثل خونی
تو نوای عشقی که توی صدامی
تو حس خوب خنده رو لبامی
هنوز یاد تو از یادم نمیره
چرا عشق از دل آدم نمیره
بنای خلقت آدم از عشقه
نمیره هرچی از یادم از عشقه
منو درد جدایی وای بر من
از این عشق خدایی وای بر من
منو درد جدایی وای بر من
از این عشق خدایی وای بر من
کمک کن باز بشکن دونه دونه
بریز آی اشک نرم و عاشقونه
محبت کن در این آشفته حالی
نمونه مکتبم از عشق خالی
نصیبم کن که عاشق پیشه باشم
تو این آشفتگی همیشه باشم
نصیبم کن که عاشق پیشه باشم
تو این آشفتگی همیشه باشم
منو درد جدایی وای بر من
از این عشق خدایی وای بر من
منو درد جدایی وای بر من
از این عشق خدایی وای بر من
کمک کن باز بشکن دونه دونه
بریز آی اشک نرم و عاشقونه
بزن باد بهاری تازه تر شم
بزن از کار دنیا بی خبر شم
بزن تا سیم آخر آی جدایی
هلاکم کن از این عشق خدایی
بزن تا سیم آخر آی جدایی
هلاکم کن از این عشق خدایی
منو درد جدایی وای بر من
از این عشق خدایی وای بر من
منو درد جدایی وای بر من
از این عشق خدایی وای بر من
منو درد جدایی وای بر من
از این عشق خدایی وای بر من
منو درد جدایی وای بر من
از این عشق خدایی وای بر من
از وقتی که مردم
دلتنگی هایم چندین برابر شده است.
یادت هست؟
حتی آن روزها که تمام ثانیه هایش را برای با تو بودن خرج می کردم٬
آرام و بی صدا می گفتمت:
دلتنگم.
و این دلتنگی لعنتی هیچگاه رهایم نکرد٬
تا لحظه ی مرگ!
دوستت دارم٬ شیرین ترین کلمه ایست که در این مکان عجیب و غریب برایت می نویسم.
وقتی تازه زیرخاکی شدم
قدیمی تر ها تشر می زدند
که چرا هنوز هم به آن بالا فکر می کنی؟
در این جا اندیشیدن به آن بالاها چندان خوشایند نیست.
هنوز موریانه ها به چشمانم نرسیده اند.
می دانی؟
من نگران قلبم هستم
اگر آن را هم بخورند
دیگر با کجای وجودم باید دوستت داشته باشم؟
اینقدر از من نترس
شب سوم بعد از مرگم
آمدم به خوابت که همین را بگویم،
اما از ترس جیغ زدی و از خواب پریدی.
نفهمیدم چرا تا این حد وحشت کردی !
اما ببین...
به خدا من همان عاشق سابقم
فقط...
فقط کمی مرده ام !
همین!!!
چقدر سخته
چقدر سخته
تو چشاي كسي كه تمام عشقترو ازت دزديدو به جاش يه زخم هميشگيرو روي قلبت هديه داد،
زُل بزني و به جاي اينكه لبريز كينه و نفرت بشي حس كني كه هنوزم دوسش داري.
چقدر سخته
دلت بخواد سرتو باز به ديواري تكيه بديكه يكبار زير آوار غرورش همهي وجودت له شده.
چقدر سخته
تو خيالت ساعتها باهاش حرف بزنياما وقتي ديديش هيچي جز سلام نتوني بگي.
چقدر سخته
وقتي پشتت بهشه، دونههاي اشك گونههاتوخيس كنه اما مجبور باشي بخندي تا نفهمه كه هنوزم دوسش داري
چقدر سخته
گل آروزهاتو تو باغ ديگري ببيني و هزار بارتو خودت بشكني و اون وقت آرام زير لب بگي.
گل من باغچه نو مبارك.
زیبایی عشق به سکوته نه فریاد.
زیبایی عشق به تحمله نه خرد شدن و فرو ریختن.
عشق خیالی ست که اگه به واقعیت برسه دیگه طعم شیرینشو از دست می ده.
عشق یه کویره که عاشق تشنه با رویای سراب معشوق قدم به جلو میذاره.
عشق راه ناهمواریه که وقتی ازش گذشتی و تمام سختیا رو پشت سر گذاشتی می رسی به جایی که اصلا تصور نمی کردی آخرش این باشه مثل کسی که از کوهی بالا می ره به امید اینکه ببینه پشت اون کوه چیه؟ لذتش فقط امید و رویای رسیدن به اون بالاست وقتی رسیدی می بینی هیچی پشت کوه نبوده و نیست ناامید و خسته می شینی به این همه راهی که اومدی فکر می کنی. البته اگه بین راه سقوط نکنی.
عشق سخن گفتن با نگاهه.
عشق امید به رسیدن و ترس از نرسیدنه.
زدي قلبمــــو شـكـستــي
دلــو بـه غريبـــه بستـــــي
شـــدي بــي خيـــال قلبم
مي دونستم خيلي پستي!
ديگـه طـاقتــــم تمومــه
ياد تـــــو بـــودن حرومـه
آبــــروي عشقـــو بـردي
ديگـــه عاشقي کدومـه
ديگه عاشقت نمـي شم
آخــه قلــب تــو سياهــه
تو دعـــا کن واسـه يــارت
داره مــيــاد تـــوي راهـــه
ديگه دستات واسه من نيس
تـو سرت خيـــال مـــن نيس
قهــر و نـــاز تـــوي چشمات
واسه اونه مــال مـــن نيس
دفتر عشـــق كه بسته شـد
ديـدم منــم تــموم شــــــــــــــــــــــــدم
خونـم حـلال ولـي بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدون
به پايه تو حــروم شــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدم
اونيكه عاشـق شده بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــود
بد جوري تو كارتو مونــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد
براي فاتحه بهــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت
حالا بايد فاتحه خونــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد
تــــموم وســـعت دلــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــو
بـه نـام تـو سنــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد زدم
غــرور لعنتي ميگفـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت
بازي عشـــــقو بلــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدم
از تــــو گــــله نميكنــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم
از دســـت قــــلبم شاكيـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم
چــرا گذشتـــم از خــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــودم
چــــــــراغ ره تـاريكــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــيم
دوسـت ندارم چشماي مـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــن
فردا بـه آفتاب وا بشـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــه
چه خوب ميشه تصميم تــــــــــــــــــــــــــــــــو
آخـر مـاجرا بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــشه
دسـت و دلت نلــــــــــــــــــــــــرزه
بزن تير خـــــــــــــــــلاص رو
ازاون كه عاشقـــت بود
بشنواين التماسرو
ــــــــــــــــــــــ
ـــــــــــــــ
ـــــــــــ
ـــــــ
-
ــ
یعنی باید باور کنم دیگه نیستی
یعنی باید باور کنم
چه جوری می تونم
این همه خاطراتت رو یه شبه پر پر کنم
یکی دو روز نیست
آخه صحبت یه عمر که دارم برای تو می میرم
بی تومحال
بدون تو نمی تونم یه لحظه رو سر کنم
مگه من رو دوسم نداری
که این جوری می ذاری میری بی خیال من می شی
مگه فکر کردی من بازیچه ام
که یه روز می گی دوسم داری و فرداش می ری
آخه چه جوری باور کنم رفتنت رو
برام مرگه
بدون تو نمی تونم
بگو کی اومد به جای من
افتادم از چشم های تو
نگو لایق تو نبودم
قسمت نمی شه انگار
دست تو رو بگیرم
برای آخرین بار
برای تو بمیرم
گریه نکن که اشک هات
برای من یه درده
تحمل غم تو
من رو دیوونه کرده
هیچ کی مثل من تو رو دوست نداره
این رو از تو چشام می تونی بخونی
تو بودی جونمو عمرمو
کسی که می خواستمو
قسم راستمو
که می خوای بدونی
واسه ی عشق تو همه چیز دادمو
به جز غرورم رو
که اون هم رفته به باد
بودونبودم رو
همه وجودم رو
واسه تو دادمو
تو می گی من رو نمی خوای
یه شب میون بارون
غرورم رو شکستم
کاشکی بهت می گفتم
چقدر تو رو می خواستم
می خوام بازم بخونم
تو بارون از نگاهت
با این که خیلی خسته ام
بگذرم از گناهت
آخه تو عزیز قصه هامی
آخه تو شعر روی لب هامی
آخه جون تو بسته به جونم
اگه بری دیگه نمی تونم
آخه اسم تو رو که می یارم
می شی همه ی دارو ندارم
از چی می ترسی تو مهربونم
من که رو عشق تو موندگارم
دیگه نمی بخشم تو رو
که قلبم رو شکستی
برو بهونه هی نیار
منتظر چی هستی
همش نگو قسمت نشد
گردن این و اون نذار
نمی تونم مثل تو شم
سادگیم رو به روم نیار
بگو کی عوض شده غیر خودت
تو یکی مثل خودت می خوای وبس
بگو چی عوض شده تو زندگیت
زندگیت فقط هوس فقط هوس
هنوزم یه کم غرور مونده واسم که خار نشم
تو یادم دادی رو عشق
عشقی موندگار نشم
این روزها قلبت بد جوری با قلب من تا می کنه
امروز می گه دوست داره
فردا هاشا می کنه
از تو بریدم آسون
راهم اگر چه دوره
واسه مجازات این دلم
اعدامیه غروره
محکوم به عشق تو شدم
طناب دار هم کممه
سرخیه سیلی تو صورتم
فکر فرار تو سرمه
واسه ی گذشتن از دلت چه دیره
بیا ببین محکوم تو داره می میره
آروم ؛ آروم دارم می رم که بمیرم
اما واسه نبودنت دلم می گیره
حالا دیگه راهی نیست
ستون رو به دارمه
آروم آروم می شمرم
ادم هایه دورم رو
اشکی روی چشم ها نیست
کسی به یاد ما نیست
سیاه پوشی نمی بینم
هیچ کی هوادار ما نیست
بشمار ثانیه ها رو
بیا ببین رفتن ما رو
یادت بیار خاطره ها رو
از جا بکن چوبه ی دار رو
به خدا سختمه برم
ولی آخه چیکار کنم
مجرمم و جرمم اینه
می خوام تو رو نیگا کنم
دستم بریده از تو
حالا راهم اگر چه دوره
واسه مجازات این دلم
اعدامیه غروره!!!!!