
چقدر سخته که تو چشمای کسی که تمام عشقت رو ازت دزدید
و به جاش یه زخم همیشگی رو به قلبت هدیه داد زل بزنی و
به جای اینکه لبریز کینه و نفرت شی حس کنی هنوزم دوسش داری
جقدر سخته که دلت بخواد سرت رو باز به دیواری تکیه بدی که یه بار زیر آوار غرورش
همه وجودت له شده ...
چقدر سخته تو خیالت ساعتها باهاش حرف بزنی
اما وقتی دیدیش هیچ چیزی جز سلام نتونی بگی ......
سخته وقتی پشتت بهشه دونه های اشک گونه هاتو خیس کنه اما مجبور باشی بخندی
تا نفهمه هنوزم دوسش داری .....
چقدر سخته گل ارزوهاتو تو باغ دیگری ببینی
و هزار بار تو خودت بشکنیو اون وقت آروم زیر لب بگی:
گل من باغچه نو مبارک......